Al twee jaar en vier maanden zijn wij de huisgenoten van Haro, een blonde vamp met een energie van tien en een zeer zacht karakter.
Samen beleven wij veel avonturen en wandelen dan ook heel graag we crossen overal over en door, met het gevolg dat we regelmatig een halve bos bij hebben, vuil, en zeer nat zijn.

Het leek ons dan ook eens nuttig om een dagje vachtverzorging bij te wonen met de BHC waar Marjo op een kundige manier ons leerde om al haar klitten en zand uit haar vacht te halen.
Dat lukte dan ook, en op een mum van tijd was ze terug de pluizige fluffy zoals ze als puppy was.

Heel lang ging dat goed, elke week een borstelbeurt op de grond en baasje op hurken naast haar.
Na een knieoperatie ging het hurken niet meer en kwamen wij op het geniaal gedacht om de plastieke (curver) tuintafel te gebruiken om haar op te zetten en zo haar wekelijkse borstelbeurt te geven.
Dat ging heel even goed, en daar kwamen de eerste problemen ...
Wij wonen in een buurt waar veel kinderen zijn. Nu het mooi weer is zijn die met z'n allen buiten omdat het vakantie is. Dus is er wel altijd lawaai buiten, waardoor ik de eerste gromverwittiging van "dit wil ik niet" niet hoorde en er een forse hap volgde !

Gelukkig is mijn reactievermogen zeer snel waardoor ik haar steeds kon ontwijken.
De eerstvolgende borstelbeurt hetzefde. Toen was het ander baasje erbij gekomen met een dooske snoepjes, en beloonde elke borstelslag met groot enthousiasme (goed zo!!!) en een snoepje.
Je zag elke week dat ze veel moeite deed om ons baasjes te behagen en onderging met tegenzin haar borstelbeurt, wat ze duidelijk liet merken door haar blote tanden en haar snuit zodanig in te korten dat haar snuit meer op die van een een pekinees leek dan die van een Hovawart.

Nu de vakantie op z'n einde loopt en het buiten rustiger wordt had ik dan ook een muisstille middag uitgekozen om Haro te borstellen.
Eerst haar op tafel gezet, dooske snoepjes, en daar begon ik.

Na de eerste vijf minuten begreep ik waarom mijn WATJE veranderd was in een bijter.
Wat was er nu aan de hand? Door op een plastieken tafel te staan en zo geborsteld te worden, ontstond er statische elektriciteit ! Nu het stil was, hoorde ik het knetteren bij elke borstelslag ...

Mijn hond had gewoon gereageerd op de lichte stroomstootjes die ik haar gaf bij elke borstelslag.
Het doet me denken aan het verhaal van de Golden Retriever die voor zijn genadeschot nog een laatste controle kreeg van zijn dierenarts. Het beestje had gebeten ja, maar wel pas nadat hem het tiende nietje in zijn oor genepen was.

Het doet me even nadenken hoe trouw onze viervoetters wel zijn. Ik weet niet of ik als mens me had laten doen.
Zij had me verwittigd, ja, en ze had me veel pijn kunnen doen maar dat heeft ze niet gedaan ........
Nu bijt ik op mijn tanden en ga terug op mijn hurken zitten voor haar borstelbeurt, en ik word naderhand bedankt met een uitgebreide

LEBBERWASBEURT !!!!

Groetjes
Renet Ingrid

Na de borstelbeurt ... uitrusten.

In mijn king-size bed - wat een luxe !

Haro