Het was niet de eerste maal dat we een Hovawart lieten testen door de BHC. Axel, onze blonde reu van inmiddels ruim vijf jaar, mocht samen met zijn baas de testen al ondergaan. Op zich moet je als baas niets doen, alleen geen fouten maken ! Vele proeven bestaan er namelijk in dat de aanwezige keurders het gedrag van je hond duidelijk kunnen optekenen.

Bij Elmo hadden we zelf zo onze twijfels. We hadden hem niet als kleine puppy in ons bezit gekregen maar hem, dankzij attente vrienden in Limburg, uit het asiel van Genk weten weg te plukken. Net iets meer dan drie maanden oud, betekende dat we een aantal zeer belangrijke fases in zijn opvoeding gemist hadden.
De eerste dagen vertoonde hij behoorlijk wat bezitsdrang en voedselnijd. De zaken die hij zich toeëigende  beschermde hij met overdreven ijver waarbij dreigend grommen tot zelfs bijten schering en inslag waren. Koelbloedig blijven en doortastend maar juist optreden brachten hem echter al snel op andere gedachten.

Op “vreemden” die ons kwamen bezoeken reageerde hij ook fel terughoudend. Ook daar hebben we hem geholpen om rustiger te reageren hoewel... een pup die een aantal traumatische ervaringen moest ondergaan, blijft een deel van die erfenis zijn leven lang meeslepen. Elmo was immers eerst terecht gekomen bij een gezin met kinderen waarvan ééntje autistisch. Zeker geen goed idee als je daarbij optelt dat Elmo uitgesproken actief is, op het randje van ADHD.
We zullen het nooit weten, maar vermoedelijk kreeg hij daar meer slaag dan eten. Zijn korte verblijf in het asiel duurde voor ons ook al veel te lang.

Ten opzichte van Axel bleef Elmo kleiner. Nog iets om ons zorgen over te maken? Misschien ook niet.

Terug naar 7 oktober. Elmo mocht de spits afbijten. Eerst het uiterlijk van de hond laten keuren, dan de afmetingen nakijken. Dat meten vond hij al niet leuk. Wij hadden het niet anders verwacht. Gelukkig liet hij zich dan toch in alle richtingen opmeten en mochten we tevreden vaststellen dat Elmo, wat schofthoogte betrof, binnen de norm viel.
Om het gangwerk na te gaan, mochten Elmo en zijn baasje een aantal maal heen en weer hollen tegen een matig tempo. Helaas verstoorde hij steeds weer de goede gang van zaken door tegen me op te springen. Op het terrein hadden inmiddels ook honden van de locale school post gevat en die zorgden nog eens voor extra afleiding bij onze blonde furie.
Nadat alle vakjes op de bladen van Susanna ingevuld waren, kwam het praktische deel van de testen eraan.

Zoals reeds aangegeven : zelf goed luisteren en geen oogcontact zoeken met je hond. Doe je dat wel, dan reageert hij zeker op een andere manier dan dat hij/zij het zou doen als je dat niet had gedaan. Zonder in detail te treden over de inhoud van de testen, kan ik wel meegeven dat Elmo beter reageerde dan ik zelf verwacht had.
Wat mij wel opviel, was dat hij in twee situaties naar mijn gevoel heel onzeker uit de hoek kwam. In het contact met de vreemde figuur en het “bewegende monster op slede” vertoonde hij roedel gedrag, ook door mijn eigen fout omdat ik onwillekeurig toch oogcontact gezocht had met hem. Wat hij deed ? Hij trok telkens een boog rond de persoon of het voorwerp om dan langs achter naderbij te komen. Hoewel hij hiervoor niet getaxeerd werd maar als “terug houdend maar herstelt zich” opgetekend kreeg, zal ik steeds op mijn hoede blijven. In gelijkaardige situaties in het normale leven kan dit immers tot leiden gevaarlijke toestanden. Elmo heeft namelijk veel van een aspirant alfa reu in zich en door dit gedrag weet ik dat hij ook mij nog iedere dag zal blijven testen op mijn waarde als alfa.

De omcirkelende beweging is typisch voor wolven die in groep jagen. De alfa valt frontaal aan terwijl meestal zijn rechterhand de prooi langs achter zal besluipen zodat deze geen kant meer uit kan. Voorlopige oplossing? Elmo aan de voet vragen en zeker aanlijnen als hij losloopt. Dan de persoon/het voorwerp benaderen nadat hij onder appel gezet is. Natuurlijk mag nooit de beloning ontbreken als hij dan op de goede manier omgaat met de situatie. In een verder stadium moet hij dit ook niet aangelijnd kunnen en tot slot zal hij mijn zijde moeten kiezen zonder dat ik hem onder appel breng. Er zal dus nog wat gewerkt moeten worden! Benieuwd of hij al zo ver zal zijn als hij zijn volwassen testen gaat lopen.

Elmo en Marc